Wybierz rodzaj liftingu twarzy

Nie ma właściwego wieku, jest tylko właściwy stopień wiotkości. Większość liftingów wykonuje się między połową czterdziestki a połową sześćdziesiątki, ale decyduje ilość tkanek do uniesienia, a nie liczba lat. Zbyt wczesny zabieg daje niewielki efekt i uruchamia zegar — twarz dalej się starzeje i szybciej pojawia się potrzeba powtórzenia operacji. Późny lifting jest jak najbardziej możliwy; po siedemdziesiątce liczy się ogólny stan zdrowia, ciśnienie krwi i jakość skóry, a nie sam wiek.

Częściowo — i tu najczęściej pojawiają się rozbieżności oczekiwań. Standardowy lifting poprawia linię żuchwy i górną część szyi, bo na tyle sięga uniesienie tkanek. Nie usuwa samodzielnie pasm mięśniowych, tłuszczu pod brodą ani wiotkiej skóry nisko na szyi — do tego potrzebny jest lifting szyi, który zwykle oznacza osobne nacięcie pod brodą i pracę na samym mięśniu. Większość chirurgów łączy oba zabiegi, a większość pacjentów zakłada, że to wchodzi w zakres liftingu, choć tak nie jest. Zapytaj o to wprost.

Dobrze wykonany lifting SMAS lub głęboki zazwyczaj odmładza twarz o około dziesięć lat, a proces starzenia przebiega dalej od tego nowego punktu. W praktyce większość osób po dekadzie wciąż wygląda lepiej, niż wyglądałaby bez zabiegu, a około jedna trzecia decyduje się na powtórzenie operacji w przyszłości. Mini lifting utrzymuje się znacznie krócej — realnie można oczekiwać trzech do pięciu lat efektu. Jakość skóry, ekspozycja na słońce, palenie papierosów i wahania wagi mają na to większy wpływ niż sama technika.